Libellus Celebratorius | Missa Versus Deum Possessionis Canonicae

 


LIVRETO CELEBRATIVO
MISSA VERSUS DEUM DE POSSE CANÔNICA

Fora da igreja, esteja o novo pároco, a procissão de entrada e o celebrante, seja o Bispo ou um delegado por ele. Então o celebrante entrega ao novo pároco as chaves da igreja, com as seguintes palavra, ou outras semelhantes:


ENTREGA DAS CHAVES DA IGREJA

Accipe claves ecclesiae et curam gerito partis Populi Dei tibi commissae. Munus Parochi vera caritate et continua laetitia exerce, in omnibus Christo placere studens, Bono Pastori, cuius minister constitutus es.

Inicia-se a missa com o canto de entrada.

Chegando ao altar e feita a devida reverência, o celebrante beija-o em sinal de veneração e, se for oportuno, incensa-o. Em seguida, todos dirigem-se às cadeiras.

SAUDAÇÃO

Terminado o canto de entrada, toda a assembleia, de pé, faz o sinal da cruz, enquanto o celebrante diz:

In nómine Patris, et Fílii, et Spíritus Sancti.

R. Amen.

Grátia Dómini nostri Iesu Christi, et cáritas Dei,
et communicátio Sancti Spíritus sit cum ómnibus vobis.

R. Et cum spíritu tuo.

LEITURA DA PROVISÃO CANÔNICA

Todos sentam-se. O Bispo recebe a mitra. O Chanceler do Bispado ou outro presbítero designado faz a leitura do documento. No final a assembleia aclama a nomeação do novo Pároco.


R: Deo Gratias!

A Missa segue como de costume, com o convite ao Ato Penitencial.

ATO PENITENCIAL

O sacerdote exorta os fiéis ao recolhimento, e convida-os ao arrependimento dizendo: 

Fratres, agnoscámus peccáta nostra, ut apti simus ad sacra mystéria celebránda.

Faz-se uma pausa de silêncio. Depois, o sacerdote e o povo prosseguem:

Confíteor Deo omnipoténti et vobis, fratres,
quia peccávi nimis cogitatióne, verbo, ópere et omissióne:
mea culpa, mea culpa, mea máxima culpa. Ideo precor beátam Maríam semper Vírginem, omnes Angelos et Sanctos, et vos, fratres, oráre pro me ad Dóminum Deum nostrum.

Depois, o sacerdote invoca o perdão de Deus:

Misereátur nostri omnípotens Deus et, dimíssis pecátis nostris, perdúcat nos ad vitam ætérnam.

R. Amen.

KÝRIE

V. Kýrie, eléison.
R. Kýrie, eléison.
V. Christe, eléison.
R. Christe, eléison.
V. Kýrie, eléison.
R. Kýrie, eléison.

Quando prescrito, canta-se ou recita-se o hino Glória.

O sacerdote convida o povo à oração:

Orémus. Deus, in te sperantium fortitudo, adesto propitius invocationibus nostris, et, quia sine te nihil potest mortalis infirmitas, praesta auxilium gratiae tuae; ut, in exsequendis mandatis tuis, et voluntate tibi et actione placeamus. Per Dominum nostrum Iesum Christum, Filium tuum, qui tecum vivit et regnat in unitate Spiritus Sancti, Deus, per omnia saecula saeculorum.

R: Amen.

Todos se recolhem durante alguns momentos em oração silenciosa. Depois, o sacerdote recita a Oração Colecta do dia. Consultar folha de antífonas e orações diárias.

LITURGIA DA PALAVRA

Leitura do Primeiro Livro dos Reis

Após a morte de Nabot, 17a palavra do Senhor foi dirigida a Elias, o tesbita, nestes termos: 18“Levanta-te e desce ao encontro de Acab, rei de Israel, que reina em Samaria. Ele está na vinha de Nabot, aonde desceu para dela tomar posse. 19Isto lhe dirás: ‘Assim fala o Senhor: Tu mataste e ainda por cima roubas!’ E acrescentarás: ‘Assim fala o Senhor: No mesmo lugar em que os cães lamberam o sangue de Nabot, lamberão também o teu’”.

20Acab disse a Elias: “Afinal encontraste-me, ó meu inimigo?” Elias respondeu: “Sim, eu te encontrei. Porque te vendeste para fazer o que desagrada ao Senhor, 21farei cair sobre ti a desgraça: varrerei a tua descendência, exterminando todos os homens da casa de Acab, escravos ou livres em Israel. 22Farei com a tua família como fiz com as famílias de Jeroboão, filho de Nabat, e de Baasa, filho de Aías, porque provocaste a minha ira e fizeste Israel pecar.

23Também a respeito de Jezabel o Senhor pronunciou uma sentença: ‘Os cães devorarão Jezabel no campo de Jezrael. 24Os da família de Acab, que morrerem na cidade, serão devorados pelos cães, e os que morrerem no campo, serão comidos pelas aves do céu’”. 25Não houve ninguém que se tenha vendido como Acab, para fazer o que desagrada ao Senhor, porque a isto o incitava sua mulher Jezabel. 26Portou-se de modo abominável, seguindo os ídolos dos amorreus que o Senhor tinha expulsado diante dos filhos de Israel.

27Quando Acab ouviu estas palavras, rasgou as vestes, pôs um cilício sobre a pele e jejuou. Dormia envolto num pano de penitência e andava abatido. 28Então a palavra do Senhor foi dirigida a Elias, o tesbita, nestes termos: 29“Viste como Acab se humilhou diante de mim? Já que ele assim procedeu, não o castigarei durante a sua vida, mas nos dias de seu filho enviarei a desgraça sobre a sua família”.

— Palavra do Senhor.

Graças a Deus.

Terminada a primeira leitura, recita-se ou canta-se o salmo do dia.

SALMO RESPONSORIAL

℟. Misericórdia, ó Senhor, porque pecamos!


— Tende piedade, ó meu Deus, misericórdia! Na imensidão de vosso amor, purificai-me! Lavai-me todo inteiro do pecado, e apagai completamente a minha culpa! ℟.

— Eu reconheço toda a minha iniquidade, o meu pecado está sempre à minha frente. Foi contra vós, só contra vós, que eu pequei, e pratiquei o que é mau aos vossos olhos! ℟.

— Desviai o vosso olhar dos meus pecados e apagai todas as minhas transgressões! Da morte como pena, libertai-me, e minha língua exaltará vossa justiça! ℟.

ACLAMAÇÃO AO EVANGELHO

No Evangelho, mesmo que haja diáconos, neste dia convém que seja proclamado pelo Pároco. Como de costume, primeiro o Bispo deita incenso no turíbulo, em seguida o Pároco se aproxima do Bispo, pede a benção e recebe o Evangeliário de suas mãos. O Bispo diz:

Accipe Evangelium Christi, cuius praeco constitutus es. Quod legeris viva fide amplectere, quod credideris doce, et quod docueris opere adimplere satage.

Sac.: Da mihi benedictionem tuam.

O celebrante diz em voz baixa:

Dominus sit in corde vestro et in labiis vestris, ut digne Evangelium eius pronuntiare possitis: in nomine Patris, et Filii, et Spiritus Sancti.

Sac.: Amém.


℣. Dominus Vobiscum.


℟. Et cum Spiritu tuo.


℣. Proclamatio Evangelii Iesu Christi secundum Matthaeum


℟. Gloria tibi domine.


Naquele tempo, disse Jesus aos seus discípulos: 43“Vós ouvistes o que foi dito: ‘Amarás o teu próximo e odiarás o teu inimigo!’ 44Eu, porém, vos digo: ‘Amai os vossos inimigos e rezai por aqueles que vos perseguem!’ 45Assim, vos tornareis filhos do vosso Pai que está nos céus, porque ele faz nascer o sol sobre maus e bons, e faz cair a chuva sobre justos e injustos. 46Porque, se amais somente aqueles que vos amam, que recompensa tereis? Os cobradores de impostos não fazem a mesma coisa? 47E se saudais somente os vossos irmãos, o que fazeis de extraordinário? Os pagãos não fazem a mesma coisa? 48Portanto, sede perfeitos como o vosso Pai celeste é perfeito”.


— Verbum Domini.


Laus tibi Christi.


Depois do Evangelho, o Bispo faz a homilia, explicando tanto as leituras bíblicas como o sentindo do rito de posse.


RENOVAÇÃO DAS PROMESSAS SACERDOTAIS


Terminada a homilia, o Pároco aproxima-se do Bispo que está na sede de báculo e mitra; e permanecendo de pé diante do Bispo renova suas promessas que fez na ordenação, respondendo às perguntas:

V: Fili carissime, coram populo tuae curae committendo, propositum quod in sacra Ordinatione promisisti nunc renova.
Visne munus tuum, tamquam fidelis Ordinis Episcopalis cooperator, semper implere, gregem Domini sub ductu Spiritus Sancti pascens?

R: Volo.

V: Visne mysteria Christi devote ac fideliter celebrare ad laudem Dei et sanctificationem populi christiani, secundum traditionem Ecclesiae?

R: Volo.

V: Visne Christo, Summo Sacerdoti, arctius in dies coniungi, qui seipsum Patri pro nobis obtulit, atque cum eo Deo consecrari pro salute hominum?

R: Volo.

V: Visne ministerium verbi digne et sapienter exercere, Evangelium annuntians et fidem catholicam docens?

R: Volo, Dei gratia.

V: Promittisne mihi meisque successoribus reverentiam, oboedientiam, et reverentiam?

R: Promitto.

V: Deus, qui hoc bonum propositum tibi exspectavit, te semper ad perfectionem dirigat.

R: Amém.

Logo em seguida o Pároco professa a fé e presta o juramento segundo as normas do direito. 

Terminada a renovação das promessas sacerdotais o Bispo ainda sentado dirige-se ao Pároco com as seguintes palavras:

V: Fili dilecte, hodie tibi committitur munus populum christianum huius Paroeciae regendi atque docendi ea quae Ecclesia a Iesu Christo accepit. Quapropter convenit ut nunc, coram hoc ipso populo, eamdem fidem publice profitearis quam eisdem docere debes.

PROFISSÃO DE FÉ

O Pároco se ajoelha diante do Bispo e recita a seguinte profissão de fé:

Pároco: Ego, N., firma fide credo et profiteor omnia et singula quae continentur in Symbolo fidei, videlicet: Credo in unum Deum, Patrem omnipotentem, factorem caeli et terrae, visibilium omnium et invisibilium. Et in unum Dominum Iesum Christum, Filium Dei Unigenitum, et ex Patre natum ante omnia saecula. Deum de Deo, Lumen de Lumine, Deum verum de Deo vero, genitum, non factum, consubstantialem Patri: per quem omnia facta sunt. Qui propter nos homines et propter nostram salutem descendit de caelis. Et incarnatus est de Spiritu Sancto ex Maria Virgine, et homo factus est. Crucifixus etiam pro nobis sub Pontio Pilato; passus et sepultus est, et resurrexit tertia die secundum Scripturas, et ascendit in caelum, sedet ad dexteram Patris. Et iterum venturus est cum gloria iudicare vivos et mortuos, cuius regni non erit finis. Et in Spiritum Sanctum, Dominum et vivificantem: qui ex Patre Filioque procedit. Qui cum Patre et Filio simul adoratur et conglorificatur: qui locutus est per prophetas. Et unam, sanctam, catholicam et apostolicam Ecclesiam. Confiteor unum baptisma in remissionem peccatorum. Et exspecto resurrectionem mortuorum, et vitam venturi saeculi. Amen. Firma quoque fide credo ea omnia quae in verbo Dei scripto vel tradito continentur et ab Ecclesia sive sollemni iudicio sive ordinario et universali Magisterio tamquam divinitus revelata credenda proponuntur. Firmiter etiam amplector ac retineo omnia et singula quae circa doctrinam de fide vel moribus ab eadem definitive proponuntur. Insuper religioso voluntatis et intellectus obsequio doctrinis adhaereo quas sive Romanus Pontifex sive Collegium Episcoporum enuntiant cum Magisterium authenticum exercent, etsi definitivo actu easdem proclamare non intendant.

Terminada a profissão de fé, Pároco continua de joelhos e faz o juramento de fidelidade. O diácono ou outro ministro sustenta o Evangeliário e o administrador/vigário paroquial impondo a mão direita sobre o Evangeliário diz:


JURAMENTO DE FIDELIDADE


Ego, N., assumens officium Parochi Paroeciae N., promitto me semper communionem cum Ecclesia catholica servaturum esse, sive verbis a me prolatis sive ratione agendi. Magna cum diligentia et fidelitate officia adimplebo quibus erga Ecclesiam teneor, tum universalem tum particularem, in qua, ad normam iuris, ad exercendum meum officium vocatus sum. In mundo meo exercendo, quod nomine Ecclesiae mihi commissum est, depositum fidei integre custodiam, fideliter tradam atque exponam; doctrinas vero omnes huic deposito contrarias devitabo. Communem totius Ecclesiae disciplinam sequar atque promovebo, necnon observantiam omnium legum ecclesiasticarum servabo, praesertim earum quae in Codice Iuris Canonici continentur. Christiana oboedientia adhaerebo iis quae sacri Pastores, ut authentici fidei doctores et magistri, declarant aut, ut Ecclesiae moderatores, statuunt; item Episcopis Dioecesanis fideliter auxilium praestabo, ut actio apostolica, nomine et mandato Ecclesiae exercenda, in communione cum eadem Ecclesia perficiatur. Sic me Deus adiuvet et haec sancta Dei Evangelia, quae manibus meis tango.


Ao término da Missa o Pároco deve assinar os documentos da profissão de fé e juramento de fidelidade juntamente com o Bispo

ENTREGA DO BATISTÉRIO, CONFESSIONÁRIO E DO SACRÁRIO

Entrega do Batistério.
V: Accipe instrumenta adhibita in Baptismo novorum filiorum Dei. Cura ut vita divina, in hoc sacramento recepta, in cordibus fidelium semper magis crescat atque augeatur.

Entrega do Confessionário.
V: Accipe stolam violaceam, vestem usitatam ad administrationem Sacramenti Paenitentiae. In hoc ministerio sedulus esto atque peccatoribus divitias infinitae misericordiae Domini largire.

Entrega da Capela do Santíssimo.
V: Memento Eucharistiam esse totius cultus vitaeque christianae fontem et culmen, in qua unitas Populi Dei significatur atque efficitur, et aedificatio Corporis Christi perficitur. Quapropter accipe clavem tabernaculi atque omni cura vigila, ut Sanctissima Eucharistia centrum sit universae actionis pastoralis et totius vitae huius Paroeciae.

DECLARAÇÃO SOLENE DE EMPOSSADO COMO PÁROCO E SAUDAÇÃO

V: Et Ego, Cardinalis Edgard Costa Bergoglio, sollemniter declaro Reverendum Patrem Adryanum Messias Parochum Basilicae Minoris Dominae Nostrae Montis Carmeli institutum esse.

ACOLHIDA DO PÁROCO

V: Pax vobiscum sit.
R: Amor Christi nos univit..

Se nesta ocasião o celebrante for um outro presbítero delegado pelo Bispo Local, o empossado continua a presidência da celebração.

PREPARAÇÃO DOS DONS

O povo senta-se e nesta altura tem início o Cântico do Ofertório, se for oportuno. O ajudante coloca os vasos sagrados e as espécies sacramentais sobre o altar. Os fiéis manifestam a sua oblação, porventura oferecendo o Pão e o Vinho para a celebração eucarística ou outras oferendas para culto e necessidades da Comunidade local.

O sacerdote,junto ao altar, toma a patena com o pão e sustentando-a um pouco elevada sobre o altar, diz em voz baixa (se não houver Cântico, pode dizer-se em voz alta):

Benedíctus es, Dómine, Deus univérsi, quia de tua largitáte accépimus panem, quem tibi offérimus, fructum terræ et óperis mánuum hóminum: ex quo nobis fiet panis vitæ.

R. Benedíctus Deus in saécula.

O sacerdote verte o vinho e um pouco de água no cálice, dizendo em voz baixa:

Per huius aquæ et vini mystérium eius efficiámur divinitátis consórtes,
qui humanitátis nostræ fíeri dignátus est particeps.

Depois, o sacerdote toma o cálice e, mantendo-o um pouco elevado sobre o altar diz em voz baixa (ou em voz alta,se não houver Cântico):

Benedíctus es, Dómine, Deus univérsi, quia de tua largitáte accépimus vinum, quod tibi offérimus, fructum vitis et óperis mánuum hóminum, ex quo nobis fiet potus spiritális.

R. Benedíctus Deus in saécula.

Depois, o sacerdote, profundamente inclinado diante do altar, diz em silêncio:

In spíritu humilitátis et in ánimo contríto suscipiámur a te, Dómine;
et sic fiat sacrifícium nostrum in conspéctu tuo hódie, ut pláceat tibi, Dómine Deus.

O sacerdote, em pé ao lado do altar, lava as mãos, dizendo em silêncio:

Lava me, Dómine, ab iniquitáte mea, et a peccáto meo munda me.

Levantado-se o povo, o sacerdote diz:

Oráte, fratres: ut meum ac vestrum sacrifícium acceptábile fiat apud Deum Patrem omnipoténtem.

R. Suscípiat Dóminus sacrifícium de mánibus tuis ad laudem et glóriam nóminis sui, ad utilitátem quoque nostram totiúsque Ecclésiæ suæ Sanctae.

V: Deus, qui nos his alímentis nutris et per Sacraméntum rénovas, concéde, quǽsumus, ut hoc subsídium córpori et ánimæ nostræ numquam desit. Per Christum Dóminum nostrum.

R: Amen.

ORAÇÃO EUCARISTICA II

Esta Oração Eucarística tem um Prefácio próprio, que faz parte da sua estrutura. Podem, contudo, usar-se também outros Prefácios.

V. Dóminus vobíscum.
R. Et cum spíritu tuo.

V. Sursum corda.
R. Habémus ad Dóminum.

V. Grátias agámus Dómino Deo nostro.
R. Dignum et iustum est.

Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi, sancte Pater, semper et ubíque grátias ágere per Fílium dilectiónis tuæ Iesum Christum, Verbum tuum per quod cuncta fecísti: quem misísti nobis Salvatórem et Redemptórem, incarnátum de Spíritu Sancto et ex Vírgine natum.

Qui voluntátem tuam adímplens et pópulum tibi sanctum acquírens exténdit manus cum paterétur, ut mortem sólveret et resurrectiónem manifestáret.

Et ídeo cum Angelis et ómnibus Sanctis glóriam tuam prædicámus, una voce dicéntes:

Sanctus, Sanctus, Sanctus Dóminus Deus Sábaoth. Pleni sunt cæli et terra glória tua. Hosánna in excélsis. Benedíctus qui venit in nómine Dómini. Hosánna in excélsis.

Quando o Prefácio utilizado é outro, a Oração Eucarística II tem início aqui:

O sacerdote estende as mãos sobre as oblatas, e prossegue dizendo:

V: Vere Sanctus es, Dómine fons omnis sanctitátis. Hæc ergo dona, quaésumus, Spíritus tui rore sanctífica, ut nobis Corpus et + Sanguis fiant Dómini nostri Iesu Christi.

Nas fórmulas que se seguem, as palavras do Senhor devem pronunciar-se clara e distintamente, como o requer a sua natureza. O sacerdote toma a hóstia em suas mãos e inclinado ao altar, diz:

V: Qui cum Passióni voluntárie traderétur, accépit panem et grátias agens fregit, dedítque discípulis suis.

O sacerdote mostra ao povo a hóstia consagrada, coloca-a sobre a patena e genuflecta em adoração. O sacerdote toma o cálice em suas mãos e inclinado ao altar, diz:

V: Símili modo, postquam cenátum est, accípiens et cálicem íterum tibi grátias agens dedit discípulis suis.

O sacerdote mostra ao povo o cálice, coloca-o sobre o corporal e genuflecte em adoração. Depois continua:

Mystérium fídei.

R. Mortem tuam annuntiámus, Dómine, et tuam resurrectiónem confitémur, donec vénias.

V: Mémores ígitur mortis et resurrectiónis eius, tibi, Dómine, panem vitæ et cálicem salútis offérimus, grátias agéntes quia nos dignos habuísti astáre coram te et tibi ministráre. Et súpplices deprecámur ut Córporis et Sánguinis Christi partícipes a Spíritu Sancto congregémur in unum.

1c: Recordáre, Dómine, Ecclésiæ tuæ toto orbe diffúsæ, ut eam in caritáte perfícias una cum Papa nostro N. et Epíscopo nostro N. et univérso clero.

Nas Missas de defuntos pode acrescentar-se:

2c: Meménto étiam fratrum nostrórum, qui in spe resurrectiónis dormiérunt, omniúmque in tua miseratióne defunctórum, et eos in lumen vultus tui admítte.

3c: Omnium nostrum, quaésumus, miserére, ut cum beáta Dei Genetríce Vírgine María, beátis Apóstolis et ómnibus Sanctis, qui tibi a sǽculo placuérunt, ætérnæ vitæ mereámur esse consórtes, et te laudémus et glorificémus per Fílium tuum Iesum Christum.

O sacerdote toma o cálice e a patena com a hóstia e, elevando-os, diz:

V: Per ipsum, et cum ipso, et in ipso, est tibi Deo Patri omnipoténti, in unitáte Spíritus Sancti, omnis honor et glória per ómnia saécula sæculórum.

R. Amen.

RITO DA COMUNHÃO

V: Præcéptis salutáribus móniti, et divína institutióne formáti, audémus dícere:

R: Pater Noster, qui es in cælis: sanctificétur nomen 
tuum; advéniat regnum tuum; fiat volúntas tua, sicut in cælo, et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie; et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris; et ne nos indúcas in tentatiónem; sed líbera nos a malo.

V: Líbera nos, quaésumus, Dómine, ab ómnibus malis, da propítius pacem in diébus nostris, ut, ope misericórdiæ tuæ adiúti, et a peccáto simus semper líberi et ab omni perturbatióne secúri: exspectántes beátam spem et advéntum Salvatóris nostri Iesu Christi.

R. Quia tuum est regnum, et potéstas, et glória in saécula.

Dómine Iesu Christe, qui dixísti Apóstolis tuis: Pacem relínquo vobis, pacem meam do vobis: ne respícias peccáta nostra, sed fidem Ecclésiæ tuæ; eámque secúndum voluntátem tuam pacificáre et coadunáre dignéris. Qui vivis et regnas in saécula sæculórum.

R. Amen.

Pax Dómini sit semper vobíscum.

R. Et cum spíritu tuo.

Entretanto, canta-se ou diz-se:

Agnus Dei, qui tollis peccáta mundi: miserére nobis.
Agnus Dei, qui tollis peccáta mundi: miserére nobis.
Agnus Dei, qui tollis peccáta mundi: dona nobis pacem.


COMUNHÃO

O sacerdote genuflecta, toma a hóstia, levanta-a um pouco sobre a patena ou sobre o cálice e, voltado para o povo, diz em voz alta:

Ecce Agnus Dei, ecce qui tollit peccáta mundi. Beáti qui ad cenam Agni vocáti sunt.

R. Dómine, non sum dignus, ut intres sub téctum meum, sed tantum dic verbo, et sanábitur ánima mea.

O sacerdote comunga reverentemente sob as duas espécies sacramentais, dizendo em silêncio:

Corpus Christi custódiat me in vitam ætérnam.
Sanguis Christi custódiat me in vitam ætérnam.

Depois, toma a patena ou a píxide e aproxima-se das pessoas da assembleia que comungam.

Corpus Christi.

R. Amen.

Feito isso, purifica-se os vasos sagrados.

PÓS-COMUNHÃO

V: Orémus. Fac, Dómine, ut sacra communio mysteriórum tuórum, signum uniónis nostræ tecum, unitátem in Ecclésia tua perfíciat. Per Christum Dóminum nostrum.

R: Amen.

Dá-se alguns breves avisos se necessário.

BENÇÃO FINAL

O sacerdote voltado para o povo diz:

Dóminus vobíscum.

R. Et cum spíritu tuo.

Benedícat vos omnípotens Deus, Pater, et Fílius, + et Spíritus Sanctus.

R. Amen.

Ite, missa est.

R. Deo grátias.

Em seguida, o sacerdote beija o altar, como no princípio, em sinal de veneração e feita a devida reverência, retira-se com os ministros.
Postagem Anterior Próxima Postagem